Dysortografia

Dysortografia – specyficzne trudności w opanowaniu poprawnej pisowni. Są to trudności w pisaniu przejawiające się popełnianiem różnego typu błędów: typowo ortograficznych, wynikających z nieprzestrzegania znanych uczniowi zasad pisowni, oraz błędów specyficznych, takich jak mylenie liter (zastępowanie), opuszczanie, dodawanie i przestawianie liter i sylab, pisanie liter i cyfr zwierciadlanie. Dysortografię rozpoznaje się uczniów o prawidłowym rozwoju umysłowym, w przypadkach, gdy trudności występują pomimo znajomości zasad pisowni, braku wad zmysłu i zaniedbania psychologicznego, a spowodowane są zaburzeniami opisanych procesów poznawczych i ruchowych oraz ich współdziałania. Dysortografia należy do zespołu zaburzeń określanego jako „dysleksja rozwojowa”.

Dysleksja w wieku starszym, u gimnazjalistów i uczniów szkół ponadgimnazjalnych, objawia się przede wszystkim występowaniem trudności w opanowaniu poprawnej pisowni, dlatego Program Edukacyjno-Terapeutyczny ORTOGRAFFITI dla tego etapu wiekowego koncentruje się głównie na ćwiczeniu znajomości zasad ortograficznych i umiejętności ich zastosowania.

____________________________________________________ Opracowano na podstawie ksiązki Uczeń z dysleksją w szkole. Poradnik nie tylko dla polonistów autorstwa M. Bogdanowicz, A. Adryjanek, Gdynia 2005.