Dysgrafia

Dysgrafia – trudności w opanowaniu poprawnej formy graficznej pisma. Termin ten pochodzi od przedrostka dys- oraz od czasownika grapho – „ piszę”, „rysuję” (j. grecki). Dysgrafia zatem wyraża się w formie zniekształceń strony graficznej pisma, takich jak niedokładności w odtwarzaniu liter, złe proporcje liter w wyrazie, brak połączeń liter, brak należytego odstępu między literami i wyrazami, brak równomiernego i jednolitego położenia pisma, niepoprawne zagęszczenie liter. Te zniekształcenia pisma wynikają z zaburzeń funkcji percepcyjno-motorycznych (motoryki rąk, funkcji wzrokowych i koordynacji wzrokowo-ruchowej). Mogą się one zmniejszać w wyniku intensywnych ćwiczeń grafomotorycznych, w wypadku braku ćwiczeń nasilają się wraz z wiekiem, niekiedy aż do zupełnej nieczytelności pisma. Dysgrafia należy do zespołu zaburzeń określanego jako „dysleksja rozwojowa”.

Nasz portal powstał po to, by zarówno rodzice dzieci dyslektycznych, jak i nauczyciele mogli zdobyć podstawowe informacje o samym zjawisku, a także zapoznać się ze sposobami radzenia sobie z tym problemem. W Programie Edukacyjno-Terapeutycznym ORTOGRAFFITI w każdym z zeszytów ćwiczeń znajdują się ćwiczenia rozwijające sprawność grafomotoryczną. Dla uczniów, którym sprawia to szczególną trudność opracowano dodatkowe zeszyty, gdzie rozwijana jest tylko ta sprawność.

_____________________________________________________ Opracowano na podstawie ksiązki Uczeń z dysleksją w szkole. Poradnik nie tylko dla polonistów autorstwa M. Bogdanowicz, A. Adryjanek, Gdynia 2005.