starać się zrozumieć możliwości i ograniczenia dziecka (dziecko nie jest leniwe czy niezdolne, ono po prostu potrzebuje właściwie ukierunkowanej pomocy);
dbać o to, by dziecko systematycznie wykonywało zalecenia terapeutyczne;
spokojnie omawiać napotkane trudności;
umacniać poczucie własnej wartości dziecka, podkreślając jego dotychczasowe osiągnięcia i skupiając się na jego mocnych stronach;
doceniać wysiłek dziecka, nawet jeśli nie przynosi on pożądanych efektów;
zachęcać (ale nie zmuszać) dziecko do czytania dla przyjemności, podsuwając ciekawe książki i artykuły; w wypadku dużych trudności czytać wspólnie więcej;
umożliwić dziecku korzystanie z książki mówionej;
pozwolić dziecku pisać ołówkiem – ułatwia to poprawianie błędów i zapobiega utrwalaniu niepoprawnych zapisów;